Złoty Krąg czy Ring Road na Islandii: która wycieczka jednodniowa pasuje do twoich godzin

Większość osób planujących pierwszy wyjazd rozważa decyzję Złoty Krąg czy Ring Road na Islandii, nie wiedząc, ile godzin kosztuje każda z tych opcji. Krótka pętla na południe i wschód od Reykjaviku mieści się w jednym dniu z zapasem czasu. Pełne okrążenie wyspy już nie, a potraktowanie go jako długiej jednodniowej jazdy to najczęstszy błąd w planowaniu na tej trasie. Ta strona porządkuje pięć wycieczek jednodniowych — Złoty Krąg, Południowe Wybrzeże, Snaefellsnes, Blue Lagoon i Reykjanes — według godzin, które faktycznie zajmują, a następnie wskazuje sezon i budżet, do których każda z nich pasuje. Odpowiedź zależy od tego, ile godzin masz wolnych, a nie od tego, która nazwa brzmi bardziej dramatycznie na mapie.

Ile godzin faktycznie potrzebuje wycieczka jednodniowa

Nazwa wycieczki sugeruje odległość i dramatyzm, a nie czas za kierownicą — i tu właśnie większość planów się rozsypuje. Złoty Krąg brzmi jak flagowa wycieczka jednodniowa i nią jest, ale powód, dla którego da się go zrobić w jeden dzień, jest taki, że Thingvellir, Geysir i Gullfoss leżą blisko siebie: około 3 godz. 45 min jazdy w pętli, jeszcze przed jakimkolwiek przystankiem. Południowe Wybrzeże wymaga więcej — Seljalandsfoss leży 128,2 km stąd, czyli niecałe dwie godziny w jedną stronę, a Reynisfjara jeszcze dalej, 188 km, około 2 godz. 49 min w jedną stronę. Jokulsarlon to miejsce, które czytelnicy najczęściej nie doceniają. To 377,7 km w jedną stronę, 5 godz. 40 min jazdy, zanim ktokolwiek wysiądzie z samochodu, i 11 godz. 20 min w obie strony. Sprzedawane jako wycieczka jednodniowa może być uczciwym dniem od 14 do 16 godzin; sprzedawane jako szybki dodatek — nie jest nim.

Błąd polega na porównywaniu miejsc po tym, co jest na końcu drogi, a nie po samej drodze. Dwa miejsca z podobnymi zdjęciami, Gullfoss i Jokulsarlon, różnią się o około osiem godzin jazdy w każdą stronę. Czytelnik z sześcioma wolnymi godzinami przed lotem ma czas na Złoty Krąg albo Blue Lagoon, ale nie na południowe wybrzeże za Vik, a już na pewno nie na Jokulsarlon. Zacznij od godzin na zegarze, a nie od nazwy w planie, a reszta wyboru zawęzi się sama.

Dopasowanie wycieczki do sezonu

Zima i lato nie oferują tych samych pięciu opcji, a trasa, która w lipcu jest prosta, w styczniu może być zupełnie inną decyzją. Złoty Krąg pozostaje otwarty i przejezdny przez cały rok, ponieważ Thingvellir, Geysir i Gullfoss leżą na utwardzonych drogach bez szlabanu i bez sezonu. Południowe Wybrzeże aż do Reynisfjary wygląda tak samo: utwardzone, otwarte i odwiedzane zimą równie często jak latem, choć w grudniu i styczniu dzień jest tak krótki, że ogranicza, ile z tej trasy zmieści się przed zmrokiem. Snaefellsnes działa według tej samej logiki utwardzonych dróg, tylko na większym dystansie — około 3 godz. 02 min w jedną stronę.

Sezon naprawdę zamyka drzwi na wyżynach. Landmannalaugar leży za drogami F, F208 i F225, które otwierają się dopiero po tym, jak Vegagerdin je sprawdzi każdej wiosny — średnio około 2 czerwca i 16 czerwca — i nie jest opcją na ten sam dzień z Reykjaviku, bo to 182,4 km i prawie 3 godziny w jedną stronę, nawet gdy drogi są już otwarte. Czytelnik planujący wyjazd we wrześniu lub październiku powinien całkowicie skreślić to miejsce z listy, zamiast liczyć, że droga otworzy się późno. Jeszcze jeden sezonowy szczegół wart poznania przed wyborem trasy: zorze wymagają ciemnego nieba, więc zimowy wieczór zostawia miejsce na krótką wycieczkę jednodniową i nocną jazdę za miasto, podczas gdy czerwcowa wizyta nie ma prawie żadnej ciemności, w której można by je zobaczyć.

Dopasowanie wycieczki do budżetu

Cena wycieczki na którejkolwiek z tych tras rzadko pokrywa wszystko, co czytelnik zakłada. Wstęp do tego, co leży na końcu drogi, jest zwykle osobno: Blue Lagoon i Sky Lagoon sprzedają wejście na konkretną godzinę dodatkowo, ponad każdy transfer, a bilet autobusowy do któregokolwiek z nich nie jest biletem wstępu. Parkowanie również przestało być darmowe przy większości znanych przystanków. Thingvellir pobiera 1000 ISK za samochód, Geysir tyle samo, Skogafoss 1000 ISK, Seljalandsfoss 900 ISK, a Solheimajokull 750 ISK, natomiast Kerid pobiera 700 ISK od osoby za samo wejście. Gullfoss pozostaje darmowy pod względem parkowania, co warto wiedzieć, gdy każdy inny przystanek na tej samej pętli pobiera opłatę.

Dzień z własnym samochodem jest tańszy na papierze, ale niesie własne koszty: paliwo, udział własny w wynajmie i opłaty za parkowanie wymienione powyżej, doliczane przystanek po przystanku. Wycieczka z przewodnikiem wlicza jazdę, a często także parkowanie, w jedną cenę, kosztem sztywnego harmonogramu. Dla czytelnika wybierającego między Złotym Kręgiem a Południowym Wybrzeżem wyłącznie na podstawie budżetu krótsza pętla Złotego Kręgu kosztuje mniej zarówno pod względem czasu, jak i opłat za parkowanie piętrzących się po drodze — trzy przystanki przeciwko czterem lub pięciu na dłuższych trasach południowego wybrzeża.

Kraina Złotego Kręgu, poniżej równiny rzeczne

Dopasowanie wycieczki do tego, co czytelnik chce zobaczyć

Wodospady, lodowce, pola lawy i wody geotermalne nie są wymienne, a każda z pięciu tras skłania się ku jednemu lub dwóm z nich, a nie ku wszystkim naraz. Złoty Krąg to trasa geologiczna i geotermalna: ryft tektoniczny w Thingvellir, aktywne pole gejzerów i dwupoziomowy wodospad Gullfoss, wszystko w pętli na tyle krótkiej, by dodać po niej przystanek w lagunie. Południowe Wybrzeże to trasa wodospadów i czarnego piasku, zbudowana wokół Seljalandsfoss i Skogafoss, obu wodospadów o wysokości 60 m, oraz czarnej plaży w Reynisfjarze, z lodowcem Solheimajokull dostępnym przy tej samej drodze na 165,1 km.

Snaefellsnes to trasa półwyspowa, park narodowy ciągnący się od szczytu góry aż do morza, z drogami publicznymi prowadzącymi przez niego, wybierany przez czytelników, którzy chcą linii brzegowej i mniejszego lodowca bez dystansu Jokulsarlon. Reykjanes pasuje czytelnikowi z ograniczoną liczbą godzin, który mimo to chce zobaczyć lawę blisko Reykjaviku: leży na tym samym półwyspie co lotnisko Keflavik, 50 km i około 45 minut od miasta, z niedawną aktywnością wulkaniczną widoczną ze oznakowanych początków szlaków. Jokulsarlon to trasa laguny lodowcowej i gór lodowych i jedyna z pięciu, której nie da się wcisnąć w jeden zwykły dzień bez poświęcenia większości go na jazdę.

Najpierw czas jazdy

Gdy godziny leżą na stole, wybór zwykle dokonuje się sam. Czytelnik z mniej niż czterema wolnymi godzinami ma Złoty Krąg, Blue Lagoon albo Sky Lagoon i nic dalej; Południowe Wybrzeże, Snaefellsnes i oczywiście Jokulsarlon wymagają więcej dnia, niż to zostawia. Czytelnik z naprawdę wolnym dniem, od ośmiu do dziesięciu godzin, może pojechać Południowym Wybrzeżem aż do Reynisfjary albo na Snaefellsnes i wciąż wrócić do Reykjaviku tego samego wieczoru. Jokulsarlon jest wyjątkiem: przy 5 godz. 40 min w jedną stronę i 11 godz. 20 min w obie strony należy do planu dwudniowego albo bardzo długiego pojedynczego dnia, a nie do rutynowej wycieczki jednodniowej wciśniętej między wymeldowanie z hotelu a wieczorny lot.

Pogoda i warunki drogowe zmieniają te liczby w każdym konkretnym dniu, dlatego Islandzki Zarząd Dróg publikuje warunki i daty otwarcia dróg F bezpośrednio, a nie przez organizatora wycieczek. W przypadku wszystkiego wulkanicznego w pobliżu Reykjanes Almannavarnir ustala dostęp do terenu, a nie operator sprzedający wycieczkę. Przeczytanie jednego lub drugiego przed dniem z własnym samochodem, a nie po wyjeździe, to różnica między trasą, która się utrzyma, a taką, którą trzeba porzucić w połowie.

Najczęstsze pytania

Czy Złoty Krąg i Blue Lagoon zmieszczą się w jednym dniu?

Tak. Pętla Złotego Kręgu to około 3 godz. 45 min jazdy, a Blue Lagoon dodaje mniej więcej 1 godz. 40 min w obie strony z Reykjaviku, więc oba razem mieszczą się w długim pojedynczym dniu dla czytelnika bez wczesnego lotu.

Czy Jokulsarlon jest możliwe jako jednodniowa wycieczka z Reykjaviku?

Jest możliwe, ale nie rutynowe: 5 godz. 40 min jazdy w każdą stronę daje 11 godz. 20 min w obie strony przed jakimkolwiek przystankiem, więc wizyta tego samego dnia zwykle zajmuje od 14 do 16 godzin od drzwi do drzwi.

Czy Południowe Wybrzeże wymaga samochodu, czy lepsza jest wycieczka z przewodnikiem?

Oba rozwiązania działają na utwardzonych drogach aż do Reynisfjary. Dzień z własnym samochodem niesie paliwo, udział własny w wynajmie i opłaty za parkowanie na każdym przystanku; wycieczka z przewodnikiem wlicza jazdę w jedną stałą cenę i harmonogram.

Kiedy otwiera się droga do Landmannalaugar?

F208 otwiera się średnio około 2 czerwca, a F225 około 16 czerwca, na podstawie ostatnich pięciu lat, a Vegagerdin ustala dokładną datę każdej wiosny po sprawdzeniu trasy, więc poza latem nigdy nie jest to opcja na ten sam dzień z Reykjaviku.

Czy Snaefellsnes warto wybrać zamiast Południowego Wybrzeża?

Pasuje czytelnikowi, który chce linii brzegowej i mniejszego lodowca w parku narodowym, a nie przystanków z wodospadami i czarnym piaskiem, które definiują trasę Południowego Wybrzeża, przy podobnym dystansie jazdy wynoszącym około 3 godzin w jedną stronę.