Gdzie nocować w Reykjaviku, dzielnica po dzielnicy

Większość osób rezerwujących wyjazd wybiera hotel w Reykjaviku po liczbie gwiazdek i cenie, a potem pierwszego ranka odkrywa, że droga na śniadanie, na przystanek autobusowy albo do jedynej restauracji, na której im zależało, zajmuje dwadzieścia minut pod wiatr i w deszczu. Gdzie nocować w Reykjaviku ma większe znaczenie niż to, do której sieci należy hotel, bo miasto jest na tyle małe, że zła dzielnica kosztuje czas każdego dnia, a nie tylko raz. Ta strona rozstrzyga tę kwestię dzielnica po dzielnicy: jak wygląda wyjście z hotelu każdego ranka, jak daleko naprawdę jest pieszo do miejsc, do których chodzą turyści, i dla kogo każda okolica się nadaje, a dla kogo nie. W Reykjaviku nie ma złych dzielnic na krótki pobyt, ale są dzielnice dobre dla pary podróżującej pieszo i dzielnice dobre dla rodziny z wypożyczonym autem — i pomylenie ich to właśnie błąd, któremu ta strona ma zapobiec. Jeśli to Państwa pierwsza wizyta, proszę czytać sekcje po kolei albo przejść od razu do okolicy, którą wskazuje konkretny plan.

Czego nie pokazuje mapa

Mapa Reykjaviku spłaszcza różnicę między pięciominutowym a piętnastominutowym spacerem i nic nie mówi o wietrze. Miasto leży na półwyspie, z morzem z trzech stron, a spacer, który na mapie wygląda na krótki, może oznaczać pochylanie się pod wiatr przez całą drogę, zwłaszcza wzdłuż portu i drogi nadmorskiej. Mapa nie mówi też nic o nachyleniu terenu: stare centrum jest prawie płaskie, ale kilka ulic biegnących od Laugavegur w stronę Hlemmur stale się wznosi, co ma znaczenie z walizką, a jeszcze większe na lodzie.

Drugą rzeczą, której nie pokazuje mapa, jest to, co i kiedy się zamyka. Scena restauracyjna i barowa Reykjaviku skupia się na kilku ulicach w starym mieście i wokół Laugavegur, a pokój dziesięć minut od tego skupiska w dzień może wieczorem o jedenastej wydawać się oddalony o dwadzieścia pięć minut, gdy bezpośrednie trasy są nieoświetlone, a wiatr się wzmaga. Rodzina z małymi dziećmi i wczesnym lotem nie przejmuje się tym tak jak para planująca trzy późne kolacje — i ta różnica jest prawdziwym powodem, by wybierać dzielnicę świadomie, a nie po pierwszym wyniku wyszukiwania. Autobusy miejskie jeżdżą z Hlemmur i wzdłuż Miklabraut, ale nie kursują późno, więc plan oparty na rozkładach jazdy po kolacji rzadko wytrzymuje zderzenie z rzeczywistym rozkładem.

Parking to kolejny martwy punkt. Ulice w centrum Reykjaviku są płatne przez cały dzień, a kilka hoteli w starszych budynkach nie ma w ogóle własnego parkingu — co jest w porządku przy wyjeździe pieszym, a realnym kosztem przy wypożyczonym aucie. Nic z tego nie jest skomplikowane, gdy raz się to nazwie, a nazwanie tego przed rezerwacją to właśnie różnica między spokojnym pierwszym rankiem a rankiem pełnym frustracji.

Stare miasto, 101 Reykjavik

Turyści spodziewają się, że stare miasto, kod pocztowy 101, będzie malownicze i ciche — a po około szóstej wieczorem nie jest ani jedno, ani drugie. To najgęstsze skupisko restauracji, barów i małych sklepów w mieście, zbudowane wokół placu Austurvöllur, nabrzeża portowego i dolnej połowy Laugavegur, a pokój tutaj stawia niemal wszystko w zasięgu dziesięciominutowego spaceru: Hallgrímskirkja, port, Muzeum Narodowe, główne ulice handlowe. Wśród najlepszych miejsc na nocleg w Reykjaviku dla pary lub osoby podróżującej samotnie bez auta to skupisko zwykle warto sprawdzić w pierwszej kolejności, bo nic z typowego trzydniowego planu nie leży dalej niż piętnaście minut pieszo.

Ceną tej wygody jest hałas. Noce weekendowe przynoszą barowy szlak przez ulice wokół Austurstræti i Bankastræti, który ciągnie się po północy, a pokój wychodzący na ten odcinek będzie go słyszał przez podwójne szyby. Pokoje cofnięte o jedną lub dwie przecznice albo wychodzące na stronę portu, a nie na ulice barowe, pozwalają uniknąć większości hałasu, zachowując te same czasy spaceru. Parking jest rzadki i płatny, więc wypożyczone auto stojące przez trzy dni przed hotelem w 101 to stały koszt, a nie wygoda; osoby planujące po dniach w mieście podróż autem zwykle lepiej robią, odbierając auto przy wyjeździe, a nie trzymając je w centrum przez cały pobyt. Rodziny z wczesnym snem dzieci i wszyscy wrażliwi na hałas uliczny powinni rozejrzeć się na bocznej ulicy albo przejść do kolejnej sekcji tej strony.

Laugavegur z góry, kolorowe dachy

Laugavegur i ulice powyżej

Sam Laugavegur biegnie jako przedłużenie starego miasta, ale mieszkalne ulice wspinające się od niego w stronę Hlemmur to inna historia: cichsze po zmroku, wciąż w zasięgu dziesięciu do piętnastu minut spacerem od portu i kościoła, i zwykle tańsze za noc niż pokój bezpośrednio na barowych ulicach starego miasta. To właśnie na tym odcinku pytanie o najlepszą okolicę na nocleg w Reykjaviku zwykle znajduje odpowiedź dla osób, które chcą mieć centrum w zasięgu spaceru, ale nie chcą płacić jego hałasem.

Kompromisem jest nachylenie i wiatr. Kilka z tych ulic wyraźnie się wznosi od Laugavegur w stronę Skólavörðustígur i dalej, co jest drobną niedogodnością w suchy wieczór, a prawdziwym utrapieniem przy wleczeniu walizki pod górę po przyjeździe albo w lodowy poranek zimą. Sklepy i kawiarnie wzdłuż samego Laugavegur zamykają się wcześniej niż bary w ścisłym starym mieście, więc ta okolica pasuje osobom, które chcą być blisko życia, a nie w jego środku — wyjść do jedenastej i spać do północy. Zasady parkowania są takie same jak w starym mieście: płatne, ograniczone i niewarte planowania wokół nich, chyba że pobyt obejmuje wielodniową podróż autem zaplanowaną na sam koniec.

Stary Port

Stary Port leży płaskie dziesięć minut spacerem od starego centrum, wzdłuż czynnych doków rybackich i pomostów do obserwacji wielorybów, i przez ostatnią dekadę stał się własnym małym skupiskiem hoteli. Poranki są tu cichsze niż w ścisłym starym mieście: port budzi się ruchem łodzi, a nie ruchem barowym, a droga do głównych ulic starego miasta jest płaska przez cały czas, co ma znaczenie dla każdego, dla kogo nachylenie Laugavegur jest prawdziwą przeszkodą.

Dla osoby pytającej, gdzie najlepiej nocować w Reykjaviku, by wybrać się na obserwację wielorybów lub rejs, Stary Port jest bezpośrednią odpowiedzią, bo kilku operatorów wypływa z pomostów w zasięgu spaceru od hoteli nad nabrzeżem. Sala koncertowa Harpa leży na wschodnim skraju tego odcinka, rozciągając piesze skupisko w stronę starego miasta, a nie oddzielając je od niego. Czego Stary Port nie oferuje, to gęstości późnowieczornego jedzenia: restauracje skłaniają się tu ku owocom morza i zamykają się wcześniej niż bary dwie ulice w głąb lądu, więc osoba planująca długie kolacje, a potem nocne wyjście, lepiej zrobi, rezerwując w ścisłym 101 i traktując port jako cel dzienny, a nie bazę.

Sun Voyager, w tle stary port

Hlemmur i wschodni skraj

Hlemmur leży na szczycie Laugavegur, oznaczony halą gastronomiczną o tej samej nazwie i węzłem autobusowym łączącym z resztą miasta. To piętnaście do dwudziestu minut spacerem od portu — dłużej, niż większość turystów zakłada, gdy doliczy się nachylenie — i funkcjonuje jako praktyczna granica tego, co większość ludzi nazwałaby centrum w zasięgu spaceru. Noclegi w Reykjaviku w okolicy Hlemmur mają zwykle niższą cenę niż w ścisłym starym mieście za porównywalny pokój, bo droga jest dłuższa, a najbliższe otoczenie bardziej codzienne: węzeł przesiadkowy, hala gastronomiczna, bloki mieszkalne, a nie butikowe witryny.

Zaletą jest sam węzeł autobusowy. Niemal każda miejska linia autobusowa przechodzi przez Hlemmur lub obok niego, co czyni to miejsce realną bazą dla osoby planującej jednodniowe wycieczki komunikacją publiczną, a nie wypożyczonym autem czy odbiorem z wycieczki — choć, jak wspomniano wcześniej, połączenia późnym wieczorem stają się rzadsze. Parking jest tu łatwiejszy do znalezienia niż w starym mieście, z większą liczbą miejsc na ulicy poza płatnym rdzeniem. Ta okolica pasuje podróżnym z mniejszym budżetem, którym nie przeszkadza dłuższy spacer lub krótka jazda autobusem do centrum, a słabiej pasuje każdemu, kto planuje wracać pieszo z kolacji po zmroku bez auta czy zamówionej taksówki.

Kiedy sam Reykjavik jest złą bazą

Nie każdy plan opiera się na spacerach po mieście, a przy podróży autem, która spędza większość dni na Złotym Kręgu, południowym wybrzeżu lub półwyspie Reykjanes, hotel w Reykjaviku może oznaczać wracanie wieczorem w korkach do łóżka, które służy tylko do spania. Miejsca na nocleg w Islandii inne niż Reykjavik stają się lepszym planem, gdy dni wycieczki spędza się głównie godzinę lub więcej poza miastem, bo baza bliżej trasy dnia oszczędza drogę powrotną i pozwala zacząć dzień wcześniej.

Nie dotyczy to typowego trzydniowego lub czterodniowego wypadu do miasta, gdzie gęstość restauracji, muzeów i łatwych wycieczek jednodniowych w Reykjaviku przewyższa wszelkie oszczędności czasu jazdy z bazą gdzie indziej, a wracanie do miasta każdego wieczoru kosztowałoby więcej czasu, niż oszczędza. Dotyczy to konkretnie dłuższych wyjazdów z trasą wokół wyspy lub obejmujących kilka regionów, gdzie Reykjavik sprawdza się lepiej jako pierwsza i ostatnia noc niż jako codzienna baza. Osoba planująca taki wyjazd powinna potraktować tę stronę jako obejmującą tylko część miejską, a resztę trasy zaplanować osobno, zamiast wracać każdej nocy do stolicy.

Jak faktycznie dzieli się miasto

Dzielnice Reykjaviku nie pokrywają się z oficjalnymi kodami pocztowymi tak czysto, jak oczekują turyści: 101 obejmuje stare miasto i sięga dalej, niż sugeruje piesze centrum, a obszary, które w praktyce wydają się odrębne, jak Stary Port czy Vesturbær, leżą w tym samym kodzie pocztowym lub obok niego, a nie tworzą własnego. Mieszkańcy i oferty hotelowe używają nieformalnych nazw — stare miasto, Laugavegur, Stary Port, Vesturbær, Hlemmur, Laugardalur — bardziej konsekwentnie niż system pocztowy, więc wyszukiwanie rezerwacji tylko po kodzie pocztowym pomija różnice, które naprawdę mają znaczenie dla pobytu.

Kópavogur i Hafnarfjörður to odrębne gminy graniczące z Reykjavikiem od południa, połączone główną drogą i liniami autobusów miejskich, a nie będące częścią samego miasta, a Keflavík to miasto lotniskowe, godzinę jazdy autem na południowy zachód, i wcale nie baza dla miasta. Zrozumienie tego układu ma największe znaczenie dla każdego, kto porównuje oferty na stronach rezerwacyjnych, gdzie hotel opisany tylko kodem pocztowym lub gminą może być istotnie bliżej lub dalej od centrum, niż sugeruje jego nazwa. Nazwy dzielnic używane na tej stronie — stare miasto, Laugavegur, Stary Port, Vesturbær, Hlemmur, Laugardalur — to te, po których warto szukać, a nie tylko po kodach pocztowych.

Pierwsza wizyta, bez komplikacji

Gdzie nocować w Reykjaviku przy pierwszej wizycie sprowadza się zwykle do jednego kompromisu: zapłacić więcej i zostać w starym mieście lub Starym Porcie, gdzie niemal wszystko jest w zasięgu spaceru, a zły zakręt kosztuje kilka dodatkowych minut, albo zapłacić mniej i zostać przy Hlemmur, gdzie ta sama droga oznacza dłuższy spacer lub jazdę autobusem w każdą stronę. Przy pierwszej wizycie trwającej trzy lub cztery noce większość osób lepiej zrobi, płacąc za krótszy spacer, bo pierwszy wyjazd to zwykle ten najbardziej wypełniony wizytami w muzeach, rezerwacjami w restauracjach i wieczornymi planami, a dzielnica, która skraca czas chodzenia, zwraca się w tym, ile faktycznie udaje się zobaczyć każdego dnia.

Osoba odwiedzająca miasto po raz pierwszy bez wypożyczonego auta powinna też wziąć pod uwagę bliskość przystanku autobusowego lub punktu odbioru wycieczek, bo większość wycieczek po Złotym Kręgu, południowym wybrzeżu i za zorzą polarną zabiera uczestników z hoteli w centrum, a nie z zewnętrznych dzielnic — a odbiór o przecznicę dalej jest lepszy niż taki, który wymaga piętnastominutowego spaceru, zanim wycieczka się w ogóle zaczęła. Rezerwacja pierwszej i ostatniej nocy w centrum, nawet przy wyjeździe, który później przenosi się do wypożyczonego auta i innych regionów, upraszcza dni przyjazdu i wyjazdu, bo poranki z jet lagiem i późne loty to właśnie te momenty, gdy krótki, płaski spacer od hotelu ma największe znaczenie.

Porównanie okolic obok siebie

Zestawione bezpośrednio, najlepsze okolice na nocleg w Reykjaviku dzielą się wyraźnie według tego, na czym zależy danej osobie. Stare miasto wygrywa bliskością restauracji, barów i atrakcji, kosztem weekendowego hałasu i rzadkiego parkingu. Stary Port dorównuje staremu miastu bliskością centrum historycznego, zamieniając hałas barów na ruch łodzi i scenę restauracyjną zamykającą się wcześniej. Górne ulice Laugavegur leżą pomiędzy tymi dwoma: tańsze niż ścisłe stare miasto, cichsze w nocy, ale z prawdziwym podejściem pod górę, które jest gorsze z bagażem lub na lodzie. Hlemmur wymienia odległość pieszą na niższe ceny i łatwiejszy parking, i sprawdza się najlepiej w połączeniu z planem korzystania z sieci autobusowej, a nie chodzenia wszędzie pieszo.

Żadna z tych opcji nie jest złym wyborem na krótki pobyt, a różnica między najlepszym a najgorszym dopasowaniem dla danego podróżnego mierzy się w minutach spaceru i poziomie hałasu, a nie w jakości. Podróżny, który jeszcze nie zdecydował, co liczy się dla niego najbardziej, powinien przy pierwszym pobycie domyślnie wybrać stare miasto lub Stary Port, a Hlemmur potraktować jako opcję oszczędną, gdy układ miasta jest już znany z poprzedniego wyjazdu.

Vesturbær, na zachód od centrum

Vesturbær leży bezpośrednio na zachód od starego miasta, za Muzeum Narodowym i kampusem Uniwersytetu Islandzkiego, i wygląda bardziej mieszkalnie niż wszystkie dotąd omówione okolice: cichsze ulice, lokalne kawiarnie zamiast restauracji nastawionych na turystów, a główną atrakcją dla odwiedzających jest basen geotermalny Vesturbæjarlaug. Spacer do starego centrum z większości Vesturbær zajmuje piętnaście do dwudziestu minut, podobnie jak z górnych ulic Laugavegur, ale po bardziej płaskim terenie i obok uniwersytetu, a nie pod górę obok sklepów.

Osoby spodziewające się tu pasa hoteli znajdą niewiele takiego, bo noclegi w Vesturbær to głównie mniejsze pensjonaty i apartamenty, a nie większe hotele, a wieczorne opcje ograniczają się do kilku dzielnicowych restauracji, a nie gęstości znanej z centrum. Pasuje to podróżnym, którzy chcą spokojniejszej bazy z prawdziwie mieszkalnym charakterem i nie przeszkadza im dłuższy spacer na kolację, a słabo pasuje każdemu, kto planuje kilka wieczorów chodzenia po restauracjach lub późne wyjścia z barów — oba te scenariusze lepiej obsłuży pokój bliżej ścisłego starego miasta.

Laugardalur i wypożyczone auto

Laugardalur leży na wschód od Hlemmur, mieści największy basen geotermalny w mieście, ogród botaniczny i park rodzinny, i jest zbudowany pod inny rodzaj pobytu niż wszystko dotąd omówione: rozległy, zielony i wyraźnie lepiej dopasowany do auta lub dłuższej jazdy autobusem niż spaceru do centrum, który zajmuje dwadzieścia pięć do trzydziestu pięciu minut pieszo. Rodziny podróżujące z małymi dziećmi często uznają przestrzeń Laugardalur, basen i park za warte dodatkowej odległości, zwłaszcza na wyjeździe, gdzie wypożyczone auto jest już zarezerwowane na wycieczki poza miastem.

Hotele są tu zwykle większe i nowocześniejsze, z parkingiem na miejscu — kontrast wobec przerobionych kamienic typowych dla starego miasta — a pokoje są zwykle cichsze w nocy po prostu dlatego, że mniej osób przechodzi pod oknami. Kompromis jest prosty: każda kolacja czy sprawa do załatwienia w starym mieście staje się jazdą autobusem lub autem, a nie spacerem, co pasuje podróżnym, którzy już zaakceptowali ten wzorzec i chcą wygodnej bazy, do której wracają, a słabo pasuje każdemu, kto liczy na spacer na kolację bez planowania drogi powrotnej z wyprzedzeniem.

Rezerwacja a pora roku

Zima i lato zmieniają to, ile dana dzielnica kosztuje podróżnego w praktyce, choć same okolice się nie przesuwają. Zimą lód na wznoszących się ulicach Laugavegur i schodach wokół Skólavörðustígur sprawia, że płaskie, zwrócone ku portowi hotele starego miasta są wygodniejszym wyborem niż latem, gdy nachylenie jest drobną niedogodnością, a nie zagrożeniem. Ciemność kompresuje też wieczór: przy około czterech godzinach światła dziennego w grudniu wobec ponad dwudziestu jeden w czerwcu, oba dane z Islandzkiego Biura Meteorologicznego, dłuższy spacer powrotny do hotelu po kolacji ma większe znaczenie zimą, gdy odbywa się po ciemku od wczesnego popołudnia.

Lato przesuwa kalkulację w stronę hałasu, a nie lodu. Długie godziny światła dziennego oznaczają, że barowe ulice starego miasta pozostają aktywne dłużej, wciąż w świetle, które wygląda jak wieczorne, a pokój wychodzący na ten odcinek odczuje to bardziej w lipcu niż w listopadzie. Nic z tego nie zmienia ogólnie tego, która dzielnica pasuje któremu podróżnemu, ale warto rozważyć porę roku wobec powyższych kompromisów, zamiast zakładać, że wybór, który sprawdził się w jednym sezonie, będzie tak samo odczuwany w drugim.

Najczęstsze pytania

Czy lepiej nocować w starym mieście, czy blisko lotniska w Reykjaviku?

Stare miasto pasuje na pobyt skupiony na mieście, z restauracjami i atrakcjami w zasięgu spaceru. Nocleg blisko Keflavíku ma sens tylko na jedną noc przed wczesnym lotem, bo miasto lotniskowe leży około godziny od centrum.

Czy potrzebuję wypożyczonego auta, jeśli nocuję w centrum Reykjaviku?

Nie przy pobycie tylko w mieście: większość muzeów, restauracji i punktów odbioru wycieczek leży w zasięgu spaceru od starego miasta, Starego Portu lub górnego Laugavegur, a wycieczki po Złotym Kręgu czy południowym wybrzeżu zabierają uczestników z hoteli w centrum.

Która dzielnica Reykjaviku jest najcichsza w nocy?

Stary Port i Vesturbær są cichsze po zmroku niż barowe ulice starego miasta, bo żadna z nich nie leży bezpośrednio przy głównym pasie życia nocnego.

Czy Hlemmur jest za daleko od atrakcji, by tam nocować?

Do starego miasta jest piętnaście do dwudziestu minut spacerem, a węzeł autobusowy na miejscu obsługuje resztę miasta, więc pasuje osobom, którym nie przeszkadza dłuższy spacer lub krótka jazda autobusem w zamian za niższe ceny.

Czy warto podzielić pobyt między Reykjavik a inne miejsca w Islandii?

Przy wyjeździe opartym na wielodniowej trasie poza miastem, takiej jak droga obwodowa czy południowe wybrzeże, umieszczenie części pobytu bliżej tej trasy zwykle oszczędza codzienną drogę powrotną, a krótki wypad do miasta lepiej spędzić w całości w Reykjaviku.