Fiyat ve Vesileye Göre Reykjavik'in En İyi Restoranları

Reykjavik'te bir hafta restoran yemekleri, Türkiye'den gelen gezginlerin daha önce bütçelediği herhangi bir yerdeki bir hafta restoran yemekleri gibi davranmaz. Şehirde, bir Avrupa başkentinin genellikle sahip olduğu gibi ucuz bir oturmalı yemek katmanı yoktur ve bir sosisli tezgahı ile bir tadım menüsü arasındaki fark burada eski şehir haritasının ima ettiğinden daha geniştir. Genel bir İzlanda makalesinden yemek bütçesi çıkaran herkes başkasının rakamlarıyla çalışıyordur ve genel İzlanda makaleleri nadiren bir fırın öğle yemeğini bir tabaklı akşam yemeğinden ayırır. Bu sayfa her ikisini de netleştirir: şehir merkezinde her seviyede bir yemeğin gerçekte ne kadara geldiğini, hangi adı geçen yerler için önceden rezervasyon yapmaya değer olduğunu ve paranın menüdeki fiyatın ima ettiğinden daha uzağa gittiği yerleri. Bunu bir sıralama listesi olarak değil, bir seyahatin arkasındaki aritmetik olarak okuyun, çünkü sıralama bir gezginin kaç gecesi olduğuna ve bunların kaçının sadece karnını doyurmak yerine unutulmaz olması gerektiğine göre değişir. Reykjavik'in en iyi restoranları birbirleriyle değiştirilebilir değildir ve her akşam yemeğine aynı şekilde davranan bir plan, ihtiyaç duymayan gecelerde fazla harcar ve ihtiyaç duyan tek gecede az harcar.

Reykjavik'te restoran fiyatları gerçekte neyi takip eder

Reykjavik menü fiyatlarını bir bakışta çevirip kendi şehrindeki bir akşam yemeğiyle karşılaştıran bir gezgin yanlış iki rakamı karşılaştırıyordur. İzlanda Gelir ve Gümrük İdaresi restoran yemekleri ve otel odaları üzerindeki KDV'yi yüzde 11 olarak belirler ve bu, menüde basılı her fiyata zaten dahil edilmiştir, yani masada hiçbir şey eklenmez. Bu rakamın altında yatan şey satış vergisi değildir: Eurostat'ın karşılaştırmalı fiyat düzeyi araştırması İzlanda restoran ve otel harcamalarını AB27 ortalaması 100'e karşı 167,3 endeksinde gösterir, yani sayfada sıradan bir para gibi görünen bir yemek, Avrupa Birliği'nin çoğunda aynı yemek kategorisinden üçte iki daha fazla maliyete gelir. İzlanda İstatistik Kurumu'nun kendi tüketici fiyat endeksi, restoran ve kafe alt endeksinin yılda yaklaşık yüzde 4,9 arttığını gösterir; bu, bir yıl önce söylenen bir rakamın zaten düşük olduğu kadar hızlıdır. Reykjavik restoranları küçük, ithalata ağırlıklı bir ekonominin içindedir ve menüdeki fiyat, arkasındaki mutfakla ilgili herhangi bir şeyden önce bunu yansıtır.

Bunların hiçbiri şehirdeki her yemeğin aynı şekilde pahalı olduğu anlamına gelmez. Bir sosisli, bir fırın öğle yemeği ve bir oturmalı akşam yemeği üç farklı fiyat dünyasında yer alır ve yalnızca bu aralığın en üstüne göre kurulan bir haftalık bütçe dördüncü günde cezalandırıcı hissettirecektir. Sonraki bölümler şehri her yemeğin gerçekte ne için olduğuna göre ayırır ve İzlandalıların kendilerinin fiyat takip ettiğiyle başlar.

Nerede yemek yiyeceğinizi seçmeden önce fiyat aralıklarını okumak

Çoğu ilk kez gelen gezgin Reykjavik'te nerede yemek yiyeceğine semte göre karar verir, Hallgrimskirkja'dan limana doğru yürüyüşü takip eder ve kalabalık görünen herhangi bir yeri seçer. Bu bir yemek bulmak için işe yarar; haftanın ne kadara mal olduğunu kontrol etmek için işe yaramaz, çünkü Laugavegur'da kalabalık görünen bir mekan 900 ISK'lık bir kahve tezgahı ya da 9.000 ISK'lık bir tabaklı akşam yemeği olabilir ve sokak hangisi olduğuna dair bir sinyal vermez. Daha güvenilir ayrım, yemeğin nerede olduğuna göre değil ne için olduğuna göredir: bir sosisli veya bir fırın tabağı iki şey arası bir yemektir, orta aralıkta oturmalı bir öğle yemeği planlanmış ama sıradan bir yemektir ve adı bilinen bir mutfakta rezerve edilmiş bir akşam yemeği, bir seyahatin gerçekte etrafında kurulduğu bir ya da iki gecedir.

Her akşam yemeğine üçüncü tür gibi davranmak, kısa bir Reykjavik seyahatinde en yaygın bütçeleme hatasıdır. İlk gece ve son gece bir tadım menüsü rezerve eden, arada sadece atıştıran bir gezgin, bir hafta boyunca iki tadım menüsü yiyip geri kalanını fırınlar ve bir balık tezgahı öğle yemeğiyle dolduran biriyle kabaca aynı parayı harcar, ancak ikinci gezginin haftası daha çeşitlidir ve bir uçuşun geciktiği ya da bir turun uzadığı gün için daha fazla payı vardır. Fiyat aralıkları, seçimin hangi kapının açık olduğuna göre değil bilinçli olarak yapılabilmesi için vardır.

Rezervasyona değer bir tadım menüsü mutfağı

Sumac Reykjavik, adını Dill'e olan ilgiyi yönlendiren aynı içgüdüden alır: küçük bir mekan, tadım formatında bir menü ve çoğu ziyaretçi gezginin bir İzlanda tadım menüsünden beklediği Nordik Yeni Mutfak tarzından ziyade Orta Doğu ve Kuzey Afrika tekniği etrafında kurulmuş bir mutfak. Bu karşıtlık, şehrin akşam yemeği müşterilerinin büyük bir kısmının sakinler değil ziyaretçiler olduğu yaz aylarında kısa sürede rezervasyonlarının dolmasının nedenidir. Buradaki bir masa, bir sosisli tezgahı ya da bir fırın öğle yemeğinin muamele edilebileceği gibi, rezervasyonsuz gelip umut etme yeri değildir.

Bir gezginin en sık yanlış yaptığı şey, Reykjavik'teki tadım formatlı bir restoranın, yoğun sezon dışında aynı hafta masa bulmanın normal olduğu daha büyük bir başkentteki gibi davrandığını varsaymaktır. İzlanda'nın yemek salonları fiziksel olarak küçüktür ve şehrin ziyaretçi sayıları, restoran kapasitesinin ihtiyaç duyacağı şekilde yıl boyunca eşit olarak azalmaz. İtineraryerin geri kalanı belirlenmeden önce belirli bir geceyi rezerve etmek, sonra etmek yerine, gerçekte planlanan yerde yemek yemekle o gece hâlâ masası olan herhangi bir yerde yemek yemek arasındaki farktır.

Büyük gece olmayan gece için bir şarap barı mutfağı

Skal Reykjavik, Hlemmur Mathöll yemek salonunun içinde yer alır ve bu, bağımsız bir akşam yemeği rezervasyonuna kıyasla ne için olduğunu değiştirir. Tam bir tadım formatlı restoran yerine kısa, değişen bir mutfak menüsü olan doğal şarap barı olarak çalışır, bu da onu bir seyahatin tek büyük akşam yemeği olması amaçlanmayan ama yine de bir sosisli ve bir fırın hamur işinden daha iyi olması gereken geceleri için doğru seçim yapar. Bir tadım menüsü restoranının rezerve edildiği gibi, haftalar öncesinden sabit bir saatle rezerve etmeye çalışan bir gezgin, gerçekte bu şekilde çalışmayan bir mekan için plan yapıyordur; burası rezervasyonsuz gelenleri kabul eder ve yakındaki bağımsız mutfaklardan daha kısa bir bekleme süresi vardır.

Doğrudan adlandırmaya değer hata, bir yemek salonunun içindeki her şeyin aynı fiyat ve tempoda olduğunu varsaymaktır. Hlemmur Mathöll, erişte kasesinden balık ve patates kızartmasına kadar her şeyi satan tezgahları, bir restoran akşam yemeğinden ziyade bir fırın öğle yemeğine daha yakın fiyatlarla barındırır ve birkaç metre ötede küçük tabaklar için restoran ücretlerine daha yakın fiyat çeken bir şarap barı vardır. Salonda rastgele bir tezgah seçip tek bir fiyat aralığı beklemek, doğru faturayı ürettiği kadar yanlış faturayı da üretir.

Liman balık tezgahları ve gerçekte ne sattıkları

Reykjavik ziyaretçilerinin sorduğu balık pazarı genellikle eski limanın yakınındaki deniz ürünleri ağırlıklı tezgahlar ve küçük restoranlar kümesi için bir kısaltmadır; orijinal Baejarins Beztu sosisli tezgahının Harpa'nın karşısında durduğu Tryggvagata'nın aynı bölümündedir. Bu mekanlar taze, basitçe hazırlanmış morina, mezgit ve langustin'i bir fırın öğle yemeği ile tam bir tadım akşam yemeği arasındaki fiyatlarla satar ve şehrin bir ara çözümden ziyade hâlâ bir vesile gibi hissettiren orta aralık bir yemeğe en yakın olduğu yerlerdir. Gerçek anlamda bir pazar, tezgahlar ve içinden geçilen bir salon bekleyen bir gezgin, gerçekte orada olanla eşleşmeyen bir şey arıyordur: bunların çoğu kısa menülü oturmalı tezgahlardır, gezilecek bir pazar değil.

İnsanları yakalayan şey fiyat değil zamanlamadır. Liman önündeki bir deniz ürünleri tezgahı, balina izleme ve Altın Çember alış-bırakış pencereleri civarında hızla dolar, çünkü otobüs grupları ve bağımsız gezginler aynı birkaç sokakta aynı saatlerde birleşir. Bir turun indiği anda değil hemen sonrasında varmak, rezervasyona hiç ihtiyaç duymadan en kötü izdihamdan kaçınan küçük bir ayarlamadır.

Eski merkezde ahşap bir restoran evi

Tanıdık fiyatları olmayan bir menüyü okumak

Reykjavik'te yemek yiyecek yerlerin kısa listesini yalnızca fotoğraflardan çıkaran herkes, fiyatlandırmayı mekandan veya tabak sunumundan gerçekten tahmin etmeyi zor bulacaktır. Kağıt peçeteli minimalist bir yemek salonu orta aralık katmanı olabilir ve ahşap panelli, eski moda görünen bir restoran pahalı olan olabilir, çünkü bir gezginin evde kullandığı sinyaller, masa örtüleri, servis personelinin resmiyeti, restoranın yaşı, küçük, turizme ağırlıklı bir başkentte fiyata aynı şekilde karşılık gelmez. Daha güvenilir ipucu menünün uzunluğu ve yapısıdır: kısa, sabit veya neredeyse sabit bir tadım dizisi genellikle en üst banttır; başlangıçlar, ana yemekler ve garnitürler ayrı ayrı fiyatlandırılmış daha uzun bir alakart menü genellikle orta aralık bandıdır.

Varıştan önce düzeltmeye değer diğer şey, turistlere yönelik bir konumun otomatik olarak pahalı, bir yan sokağın otomatik olarak ucuz olduğu varsayımıdır. Merkezdeki en çok ziyaret edilen sokaklardan bazıları, özellikle Laugavegur, birbirinden yüz metre içinde hem 900 ISK'lık bir kahve tezgahı hem de sadece rezervasyonla çalışan bir akşam yemeği salonu barındırır. Haritadaki konum fiyat hakkında güvenilir hiçbir şey söylemez; menü formatı söyler.

İyi bir yemeği çok yayınlanmış bir sıralamadan ayıran şey

Reykjavik'in en iyi restoranlarına dair yayınlanan sıralamaların çoğu aynı bir avuç tadım formatlı mutfaktan oluşturulur ve listeyi yazan kişi tarafından yeniden sıralanır; bu yaklaşım belirli bir haftayı planlayan bir gezgin için ortaya koyduğundan daha fazlasını gizler. Sıralı bir liste okuyucuya bir mutfağın üç hafta önceden mi dolduğunu yoksa aynı gün masası mı olduğunu söyleyemez ve menünün mevsimsel mi yoksa her gece mi değiştiğini nadiren söyler; her ikisi de kısa bir seyahat için sıra numarasından daha önemlidir. Daha faydalı soru hangi restoranın en yüksek sırada olduğu değil, hangisinin planlanan geceyle eşleştiğidir: şehirdeki son gece, çoğu bir günübirlik turda geçirilen bir Salı'dan farklı türde bir rezervasyon gerektirir.

Bir sıralamayı kontrol listesi gibi ele alan, günün başka neler içerdiğine bakmaksızın gece gece aşağı doğru inen bir gezgin, üst üste gecelerde aynı tarz tadım menüsünü yer ve üçüncü günde bir haftalık bütçesini tüketir. Rezerve edilmiş, en üst düzey bir akşam yemeğini bir yemek salonu tezgahı veya bir fırın yemeği etrafında kurulmuş gecelerle aralıklı yerleştirmek, daha uzun bir konaklamada hem damağın hem de bütçenin düzleşmesini önler.

Dill ve neden tek bir mutfak konuşmaya hakim

Reykjavik'in en iyi restoranına dair herhangi bir arama Dill etrafında dönmek zorundadır; İzlanda'nın Yeni Nordik hareketini başlattığı en sık kabul edilen tadım menüsü mutfağı ve bu ifadenin uluslararası alanda Reykjavik yemek sahnesine yapıştırılmasının nedeni. İtibarı ziyaretçiler için oluşturulmuş bir pazarlama iddiası değildir; şehrin geri kalan tadım menüsü salonlarının, yukarıda ele alınan Sumac ve liman deniz ürünleri tezgahları dahil, genellikle karşılaştırıldığı mutfaktır ve her biri onunla doğrudan rekabet etmek yerine farklı bir düzlemde yer alır. Burada rezervasyon, bu rehberdeki diğer tadım formatlı mutfaklarla aynı ön süreyi gerektirir ve aynı nedenle: küçük bir mekan ve yıl boyunca eşit olarak azalmayan bir ziyaretçi sezonu.

Kaçınılması gereken hata, tek bir çok itibar gören mutfağı tüm şehrin yemek sahnesinin temsilcisi olarak ele almaktır. Tek bir olağanüstü tadım menüsü bir gezgine bir Salı öğle yemeğinin veya bir yemek salonu akşam yemeğinin ne kadara mal olacağı hakkında hiçbir şey söylemez ve tüm bir haftanın yemek bütçesini her yemeğin Dill'e yakın fiyatta olacağı varsayımı üzerine kurmak, bir seyahatin beşinci günde parasının bitmesinin yoludur. Onu seyahatin etrafında kurulduğu bir ya da iki gece olarak ele alın, geri kalanı için temel olarak değil.

Fırınlar ve restoran listelerinde hiç görünmeyen yemekler

Hiçbir restoran listesi bir Reykjavik mutfağının sakinler için günlük olarak gerçekte ne ürettiğini yakalayamaz, çünkü günlük yemek yeme, ziyaretçilerin önceden rezerve ettiği salonlarda değil fırınlarda ve süpermarketlerde gerçekleşir. Frakkastigur'daki Braud & Co ve Laugavegur'daki Sandholt, çoğu restorandan önce açılır ve her ikisi de tam bir kahvaltı veya brunch tabağını oturmalı bir akşam yemeğinin çok altında bir fiyata satar: Sandholt'un en ucuz kahvaltı tabağı 1.390 ISK'dan başlar ve brunch tabakları 2.690 ila 3.290 ISK arasındadır, merkezdeki bir fırın-kafede bir kahve tek başına yaklaşık 650 ISK'dır. Braud & Co, fırınla en çok ilişkilendirilen hamur işi olan tarçınlı çöreği için fiyat yayınlamaz, bu nedenle bu rakam evden bütçelenmek yerine varışta kontrol edilmelidir.

Süpermarketler aynı işi daha da yüksek bir indirimle yapar: Visit Reykjavik şehirdeki en ucuz zincirler olarak Bonus, Kronan ve Pris'i adlandırır ve haftada iki üç öğünü restoran yerine süpermarketten karşılayan bir gezgin, haftanın toplamını herhangi bir tek akşam yemeği seçiminden daha fazla değiştirir. Musluk suyu her yerde ücretsiz ve içilebilir, bu da yurt dışında şişe suya alışkın bir gezginin düşünmeden bütçeleyebileceği günlük toplamdan bir satır daha çıkarır.

Sessiz bir kış sabahında Laugavegur

Menünün açıklamadan adlandırdığı yemekler

Reykjavik menüsünü ilk kez okuyan bir gezgin, karşılaştıracak bir eşdeğeri olmayan birkaç yemekle karşılaşır ve yanlış tahmin etmek, bir ikram olması amaçlanan gecede beklenmedik bir şey sipariş etmenin en kolay yoludur. Plokkfiskur, yerlilerin gerçekten yediği bir balık güveci; haşlanmış morina veya mezgitin patates ve soğanla ezilmesiyle yapılır, bir tadım menüsündeki konumunun ima edebileceğinden daha sade ve daha ucuzdur. Kjotsupa, patates, havuç ve şalgamla yapılan bir kuzu çorbasıdır, bir restoran gösterisinden ziyade ev yapımı bir yemeğe daha yakındır ve kafe menülerinde resmi menülerde olduğu kadar sık görünür. Skyr, çoğu buzdolabında ve çoğu açıklamada yoğurdun yanında yer almasına rağmen yoğurt değildir; taze bir peynirdir ve yoğurdun ekşiliğini veya dokusunu bekleyerek sipariş etmek, mutfakla hiçbir ilgisi olmayan küçük bir hayal kırıklığı yaratır.

Fermente köpekbalığı aynı sorunun diğer ucunda yer alır: şehrin süpermarketlerinde satılır, geleneksel olarak bir shot brennivin ile alınır ve bazı turistlere yönelik menülerde günlük bir yemek olarak değil bir meydan okuma olarak sunulur; normal bir kurs bekleyerek sipariş etmeden önce bunu bilmeye değer. Bu yemeklerin hiçbiri orta aralık bir tabaktan daha pahalı değildir, bu nedenle birini denemek, gezgin önceden kabaca neyin geleceğini bilmek kaydıyla, bir yemeği geçirmenin düşük riskli bir yoludur.

Erken tur kalkışına karşı otel kahvaltısı

Merkezi Reykjavik'te çoğu otel kahvaltı servisi 07.00-10.00 arasıdır; bu, bir misafirin ya geç kalkacağını ya da dokuzdan sonra otelden çıkacağını varsayan bir penceredir. Bir Altın Çember veya güney kıyısı turu kalkışı sıklıkla bundan daha erkendir ve tam günlük bir turu, otelin kahvaltı saatlerini alış saatine göre kontrol etmeden rezerve eden bir gezgin, yemeği tamamen kaçırmakla alışı kaçırmak arasında seçim yapmak zorunda kalabilir. Bazı oteller tam bu durum için al-götür kahvaltı paketi satar, 2.900 ISK'dan başlayan fiyatlarla; bunu tur sabahı 06.30'da keşfetmek yerine girişte sormaya değer.

Ekstra maliyeti olmayan diğer seçenek, otel yerine fırınlar etrafında plan yapmaktır. Braud & Co 06.30'da ve Sandholt 07.30'da açılır, her ikisi de otelin kendi kahvaltı servisinin karşılayamayacağı bir alışı karşılayacak kadar erkendir ve her ikisi de bir otobüse kağıt torbada iyi taşınan bir tabak satar. Turu veya odayı rezerve etmeden önce alış saatlerini kahvaltı saatleriyle kontrol eden bir gezgin, aksi halde bir önceki akşam aceleyle verilecek bir karardan kaçınır.

Kimsenin fiyat basmadığı şeyler ve etrafında nasıl plan yapılır

Bir gezginin seyahatten önce bilmek isteyeceği birkaç şey hiçbir resmi yerde yayınlanmaz ve ne kadar arama yapılırsa yapılsın var olmayan bir rakam ortaya çıkmaz. Sıradan bir orta aralık restoranda bir ana yemeğin ortalama tek bir rakam olarak maliyeti, İzlanda İstatistik Kurumu veya İzlanda turizm kurulu tarafından yayınlanmaz; ülkenin kendi basınının birkaç yüz kronluk değişimi bildirecek kadar yakından takip ettiği sosisli fiyatının aksine. Braud & Co'nun tarçınlı çörek fiyatı da aynı türden bir boşluktur: tanınmış bir fırının imza ürünü ve güvenle alıntılanabilecek hiçbir yerde basılı bir rakam yok. Pratik cevap, bu ikisinden herhangi biri için herhangi bir rakamı önceden bütçe planlaması yapılacak bir şey olarak değil, tezgahta veya gün içinde doğrulanacak bir şey olarak ele almaktır.

Bahşiş sorusu farklı bir açıdan aynı kategoride yer alır: İzlanda'nın restoran fiyatları zaten KDV içerir ve servis, Amerika Birleşik Devletleri'nde olduğu gibi üstüne eklenmez, bu nedenle her faturaya evde yapacağı gibi yüzde 15 ila 20 ekstra bütçeleyen bir gezgin, İzlanda restoranlarının beklemediği bir maliyeti bütçeliyordur. İyi servis için faturayı yuvarlamak yaygın ve memnuniyetle karşılanır ama zorunlu değildir; bu, bir haftalık yemek toplamını çoğu tek yemek fiyatından daha fazla değiştirir.

Sık sorulan sorular

Reykjavik'te restoranlar bahşiş bekler mi?

Restoran fiyatları zaten KDV içerir ve servis otomatik olarak eklenmez. İyi servis için faturayı yuvarlamak yaygındır ama Amerika Birleşik Devletleri'nde olduğu gibi beklenmez.

Baejarins Beztu'daki sosisli gerçekten kuyrukta beklemeye değer mi?

Her şeylisi 880 ISK ile şehir merkezindeki neredeyse her şeyin çok altında fiyatlandırılmıştır; bu, hem limandaki tezgahta hem de Austurstraeti'deki 24 saat açık şubede neden yoğun kaldığının büyük bir kısmıdır.

Dill veya Sumac için haftalar önceden rezervasyon yapmam gerekir mi?

Her ikisi de yıl boyunca eşit olarak azalmayan bir ziyaretçi sezonunda küçük mekanlardır, bu nedenle itininerin geri kalanı belirlenmeden önce belirli bir tarihi rezerve etmek beklemekten daha güvenlidir.

Sabah 7'de bir tur alışından önce kahvaltı yapabilir miyim?

Çoğu otel kahvaltı servisi 07.00'de başlar, bu nedenle daha erken açık bir fırın veya bir otelin al-götür kahvaltı paketi, otelin kendi servisinin karşılayamayacağı bir alışı karşılar.

Restoranlarda şişe su almak yerine musluk suyu içmek güvenli mi?

Evet, Reykjavik'te musluk suyu her yerde ücretsiz ve içilebilir ve şişe su yerine onu sipariş etmek restoran faturasını kısmanın rutin bir yoludur.