Een cruise vanuit Reykjavik plannen: havens, seizoenen en routes

De meeste mensen denken dat een havenaanloop en een vertrek hetzelfde zijn, maar dat is niet zo. Een cruise vanuit Reykjavik die in de stad begint of eindigt is een andere reis dan een schip dat slechts een dag aanlegt: de passagier is al aangekomen of gaat binnenkort vertrekken, en de stad is het begin of het einde van de hele reis in plaats van een paar uur aan wal. Dat onderscheid bepaalt waar het schip aanmeert, hoeveel tijd rond de afvaart wordt ingebouwd en wat een reiziger voor of na de reis moet regelen. Deze pagina bepaalt de vorm van die vertrekken en terugkomsten: de routes die in de stad beginnen of eindigen, de seizoenen waarin ze varen en de twee kades die een schip kan gebruiken. Wat u tijdens een enkele dag aan wal doet bij een schip dat de haven aandoet, staat op een eigen pagina. Wat volgt is het kader voor iedereen die een vaart boekt die in de IJslandse hoofdstad begint in plaats van er alleen te stoppen, plus wat de stad zelf biedt in de dagen rond het inschepen.

Waar een schip daadwerkelijk aanmeert

Wie zich één centrale pier voorstelt, stelt zich de verkeerde stad voor. Reykjavik heeft twee werkende cruisekades, en welke een schip gebruikt hangt af van zijn grootte en de eigen regeling van de rederij met de haven, niet van iets wat een passagier vooraf kan bepalen. Skarfabakki, ten oosten van de oude haven, neemt de grotere schepen; de oudere haven ligplaatsen dichter bij het stadscentrum bedienen kleinere vaartuigen. Een reiziger die een vertrek of terugkomst in de stad boekt, moet de toegewezen ligplaats via de rederij bevestigen in plaats van een wandeling naar het centrum aan te nemen, aangezien de afstand van elke kade naar het centrum niet hetzelfde is.

De cruisehaven van Reykjavik ligt aan de rand van een compacte hoofdstad, wat meer uitmaakt voor een begin of einde van een reis dan voor een enkele aanloop. Wie een dag eerder aankomt of na het ontschepen blijft, werkt vanuit een stadscentrum op een paar kilometer van beide ligplaatsen, met de luchthaven zelf nog eens 45 minuten verder zuidwaarts bij Keflavik. Niets daarvan verandert wat er aan boord gebeurt, maar het verandert hoe een reiziger de transfer aan elk uiteinde van de reis plant, aangezien een vertrek- of aankomstdag bagage en een vluchtaansluiting met zich meebrengt die een gewone havenaanloop niet heeft.

Schepen die cruises vanuit Reykjavik varen, laden en lossen passagiers op een manier die een tussenstop tijdens de reis niet kent: iedereen scheept tegelijk in of ontscheept, in plaats van de doorlopende stroom van excursies en terugkomsten die een enkele stop kenmerkt. Dat betekent dat het terminalgebouw, de taxiwachtrij en de transferopties rond de kade op een vertrek- of aankomstdag zwaarder worden belast dan op elke andere dag van dezelfde reis, wat het waard is om speling in een schema in te bouwen.

Wat het seizoen daadwerkelijk uitsluit

Een reiziger die boekt op de belofte van het noorderlicht, boekt op een feit dat niets met het schip te maken heeft en alles met de kalender. Een noorderlichtcruise die vanuit Reykjavik vertrekt, heeft alleen kans op een vertoning tijdens de donkere maanden: het seizoen voor elke waarneming loopt van eind augustus tot half april, aangezien het begrensd wordt door duisternis, niet door het noorderlicht zelf. Reykjavik heeft ongeveer 21,2 uur daglicht in juni en ongeveer 4,1 uur in december, dus een zomervaart die op lange dagen en mild weer is gericht, is door diezelfde keuze een vaart zonder realistische kans om na het donker iets aan de hemel te zien.

Die afweging werkt ook de andere kant op. Een wintervertrek ruilt daglicht in voor duisternis en ruwere omstandigheden op de Noord-Atlantische Oceaan, wat een eerlijke ruil is voor iemand wiens prioriteit de hemel is en niet het dek. Geen van beide seizoenen is juister dan het andere; ze beantwoorden simpelweg verschillende prioriteiten, en een reiziger moet degene kiezen die past bij wat hij werkelijk van de reis wil, in plaats van aan te nemen dat beide tegelijk beschikbaar zijn.

De dagen rond een afvaart zijn ook waar pre- en post-cruisetours in Reykjavik hun plaats verdienen. Een reiziger met een dag of twee voor het inschepen, of na het van boord gaan, werkt met vaste landtijd in een stad die precies gebouwd is voor dat soort halve- of hele-dagexcursies, in plaats van sightseeing te proberen in te passen rond het schema van een varend schip.

Een cruiseschip in de haven van Reykjavik bij schemering

De route die het eiland rondt

Een reiziger die aanneemt dat elke vaart vanuit de hoofdstad de open oceaan oversteekt, mist de route die dicht bij huis blijft. Cruises rond IJsland vanuit Reykjavik volgen de kustlijn van het eiland in plaats van een oceaan over te steken, en doen havens en fjorden in het hele land aan voordat ze naar dezelfde stad terugkeren. Die vorm past bij een reiziger die meer van de IJslandse kust wil zien zonder te rijden, en die de voorkeur geeft aan één vertrekpunt boven vliegen tussen regio's.

Een circumvaart is een andere toezegging dan een trans-Atlantische of een eenrichtingsverplaatsingsreis, zowel in de afgelegde afstand als in hoe ze begint en eindigt. Ze begint en eindigt in dezelfde haven, wat de transfer aan elk uiteinde van de reis vereenvoudigt: één vlucht heen, één vlucht terug, beide via dezelfde stad en, voor de meeste reizigers, dezelfde luchthaven bij Keflavik. Dat ene punt van binnenkomst en vertrek is het praktische voordeel dat een vaart rond IJsland heeft boven een route die in het ene land begint en in het andere eindigt.

Kiezen wat voor soort vaart dit is

Cruises vanuit Reykjavik vallen uiteen in een klein aantal vormen, en het ene voor het andere aanzien is de gemakkelijkste planningsfout. Sommige beginnen en eindigen in de stad en varen rond de kust van IJsland, terug naar dezelfde ligplaats. Andere steken de Noord-Atlantische Oceaan over, waarbij Reykjavik het ene uiteinde is van een langere trans-Atlantische route tussen Europa en Noord-Amerika in plaats van de hele reis. Enkele zijn verplaatsingsreizen, waarbij een schip tussen seizoensroutes wordt verplaatst met IJsland als tussenstop in plaats van als begin- of eindpunt.

Het verschil maakt uit voor wat een reiziger inpakt, boekt en rond de afvaart plant. Een route rond IJsland betekent één vlucht naar huis vanaf dezelfde luchthaven waar de reiziger naartoe vloog. Een trans-Atlantische of eenrichtingsroute betekent een vlucht regelen vanuit een ander land dan waar hij naartoe vloog, wat de logistiek van de reis veel verder beïnvloedt dan alleen het schip. Uitzoeken welke vorm een bepaalde vaart heeft, voordat er iets aan land wordt geboekt, is de eerste beslissing waar al het andere uit volgt.

Het gebouw zelf, en wat eromheen ligt

Een reiziger die één groot terminalgebouw verwacht zoals sommige steden er een hebben, treft iets kleiners aan. De cruiseterminal van Reykjavik bij Skarfabakki bedient de grotere schepen die ten oosten van de oude haven aanmeren, met faciliteiten afgestemd op een haven die seizoensgebonden cruiseverkeer verwerkt in plaats van het hele jaar door container- en veerverkeer op dezelfde schaal als sommige concurrerende hoofdsteden. Grondvervoer, taxi's en vooraf geboekte transfers verzamelen zich bij de terminal op vertrek- en aankomstdagen, en een reiziger die een privétransfer afspreekt, moet het ophaalpunt bevestigen dat aan de specifieke ligplaats in gebruik is gekoppeld.

De oudere haven, dichter bij het stadscentrum, bedient de kleinere vaartuigen en brengt passagiers te voet binnen gemakkelijk bereik van de straten van het centrum. Welke kade een bepaalde vaart gebruikt, wordt bepaald door de grootte van het schip en de eigen toewijzing van de haven, niet door iets wat een passagier regelt, dus de praktische stap is de toegewezen ligplaats vóór de afvaartdatum bij de cruisemaatschappij bevestigen in plaats van standaard een van beide locaties aan te nemen.

De langere routes noordwaarts

Sommige van de langste vaarten vanuit de stad duren ruim langer dan een week en gaan verder dan de kustlijn van IJsland zelf. Een 7 nachten durende Noord-Europacruise vanuit Reykjavik verbindt IJsland met havens elders in Noord-Europa, een langere toezegging dan een route rond IJsland en een die meestal betekent dat je naar huis vliegt vanuit een ander land dan waar je naartoe vloog. Een reiziger die dit soort route afweegt tegen een kortere circumvaart, weegt in werkelijkheid twee verschillende reizen af: een die binnen de kustwateren van IJsland blijft en naar dezelfde luchthaven terugkeert, en een die de stad als één stop op een bredere Noord-Europese reisroute behandelt.

Die langere vorm vraagt meer van de planning rond de afvaart. Een reiziger die naar Reykjavik vliegt om aan te sluiten op een route die ergens anders eindigt, heeft een enkele vlucht naar huis nodig in plaats van een retour, en moet rond de inschepingsdatum voldoende speling inbouwen voor een vertraagde inkomende vlucht, aangezien het missen van een vast vertrek op een langere, meerlandenroute grotere gevolgen heeft dan op een kortere die naar dezelfde haven terugkeert.

De vraag die het waard is om vóór de vertrekdag te regelen

Waar cruiseschepen in Reykjavik aanmeren is de praktische vraag achter het meeste van de bovenstaande planning, en het eerlijke antwoord is dat het van het schip afhangt. De haven beheert twee werkende ligplaatsen, Skarfabakki voor grotere vaartuigen en de oude haven voor kleinere, en een reiziger kan geen van beide aannemen zonder de specifieke vaart te controleren. Dat ene feit bepaalt de taxirit, de wandelafstand naar het centrum en het verzamelpunt voor elke vooraf geboekte transfer.

Het bevestigen van de ligplaats is een kleine stap met een buitenproportioneel effect op een vertrek- of aankomstdag, aangezien het de dag is met bagage, een vluchtaansluiting en vaak een groep die samen reist. Een reiziger die de toegewezen kade controleert aan de hand van de eigen documentatie van de cruisemaatschappij, in plaats van aan de hand van een algemene aanname over de haven, vermijdt de meest voorkomende verwarring op dit soort reizen: aankomen bij de verkeerde haven op de ene dag die geen ruimte laat om de tijd in te halen.

Veelgestelde vragen

Gebruikt elk schip dezelfde kade in Reykjavik?

Nee. De haven heeft twee ligplaatsen, Skarfabakki voor grotere schepen en de oude haven voor kleinere, en de toewijzing hangt af van het vaartuig en de regeling van de rederij met de haven.

Is een zomervaart of een wintervaart beter om het noorderlicht te zien?

Winter, aangezien het noorderlichtseizoen van eind augustus tot half april loopt en begrensd wordt door duisternis. Een vaart in juni heeft bijna 21 uur daglicht en geen realistische kans op een waarneming.

Keren alle vaarten vanuit de stad terug naar dezelfde haven?

Nee. Een route rond IJsland keert terug naar dezelfde ligplaats vanwaar ze vertrok, terwijl een trans-Atlantische of verplaatsingsroute in een ander land eindigt, wat de terugvlucht verandert die een reiziger moet boeken.

Hoe ver is de luchthaven van de cruisekades?

Keflavik ligt ongeveer 45 minuten van het stadscentrum, waar beide cruisekades zich bevinden.