Is de Reykjavik City Card het waard?

De meeste bezoekers beslissen over de Reykjavik City Card in de eerste tien minuten van hun reisplanning, voordat ze weten in hoeveel musea ze werkelijk naar binnen zullen lopen of hoeveel ochtenden naar een zwembad zullen gaan. Die gok is waar de kaart zijn geld verdient of verliest. Deze pagina neemt vier verschillende soorten bezoekers, een dag sightseeing, een stel dat een museum met een zwembad combineert, een gezin dat beide wil plus de bus, en een rustige reiziger die liever één ding per dag doet, en telt op wat elk van hen aan de deur zou betalen tegenover wat de kaart kost. De Reykjavik City Card is er in drie lengtes: 6.100 ISK voor 24 uur, 8.500 ISK voor 48 uur en 10.500 ISK voor 72 uur. De kaart dekt 17 musea, 8 zwembaden, stadsbussen en de Viðey-veerboot, en kinderen onder de 18 mogen gratis naar binnen met een volwassenenkaart. Dat alles zegt nog niet of een specifieke twee dagen zichzelf terugverdienen, dus dat doen de sommen hieronder.

Een enkele dag sightseeing

De fout hier is de 24-uurskaart kopen voor een dag die grotendeels buiten de stad wordt doorgebracht. De kaart dekt 17 musea, 8 zwembaden, de bussen en de Viðey-veerboot, allemaal binnen Reykjavik. Een dag die is geboekt voor een Golden Circle- of zuidkusttour brengt de uren buiten de stadsgrenzen door, dus een kaart die voor die dag is gekocht, betaalt niets terwijl de tour loopt.

Voor een dag die werkelijk in de stad wordt doorgebracht, is de som eenvoudiger. Eén museum op de lijst van de kaart plus één bezoek aan een zwembad is de basistest. Een zwembadbezoek alleen kost 1.500 ISK voor een volwassene. Voeg een museumtoegang in het middensegment toe en een enkele busrit van 690 ISK per enkele reis, 1.380 ISK voor een retourtje, en die twee samen komen al boven de 3.000 ISK uit voordat er een tweede stop wordt toegevoegd.

De 24-uurskaart kost 6.100 ISK. Dat betekent dat één zwembad en één museum de prijs op zichzelf niet halen; een lezer die precies dat doet, kan beter aan de deur betalen. De kaart begint te werken zodra er een tweede museum of een tweede zwembad aan dezelfde dag wordt toegevoegd, waarna de deurprijzen alleen al boven de 6.100 ISK kunnen uitkomen. Een enkel museum en een enkel zwembad, zonder iets anders, is de vorm waarin de kaart geld verliest, en dat is het waard om ronduit te zeggen in plaats van aan te nemen dat de kaart altijd de betere koop is.

De busrit weegt zwaarder dan het lijkt. Een bezoeker die overal naartoe loopt en één museum bezoekt, heeft geen buskosten om te compenseren, wat het totaal aan deurprijzen verlaagt en de kaart voor die ene dag nog moeilijker te rechtvaardigen maakt.

Een stel dat een museum en een zwembad over twee dagen verdeelt

Twee volwassenen, twee dagen, elke dag één museum en elke dag één zwembadbezoek, is een vorm waar veel eerste bezoekers op uitkomen zonder dat zo te plannen. Reken de deurprijzen door: twee zwembadbezoeken per persoon over twee dagen is vier bezoeken van 1.500 ISK, 6.000 ISK per persoon, 12.000 ISK voor het stel. Voeg twee museumtoegangen per persoon in het middensegment toe en het totaal van het stel voor twee dagen komt ruim boven wat twee 48-uurskaarten zouden kosten.

Twee 48-uurs City Cards kosten 17.000 ISK voor het stel. Tegenover een totaal aan deurprijzen dat alleen al voor zwembaden boven de 12.000 ISK ligt, voordat er ook maar een museumtoegang of busrit wordt meegeteld, zit de kaart dichtbij, en nog één museumstop per persoon doet de balans naar de kaart doorslaan.

De lezer die dit verkeerd doet, is degene die aanneemt dat één museum en één zwembad de kaart op dag één rechtvaardigen en dan op dag twee nooit terugkeert naar een tweede zwembad of museum. Dat stel op de eerste dag, dat een 48-uurskaart koopt voor één museum en één zwembad samen, betaalt voor uren die het niet zal gebruiken. De kaart beloont herhaling binnen het eigen venster, niet één enkele stop uitgesmeerd over twee dagen.

Bussen veranderen de som voor een stel dat centraal verblijft minder dan zwembaden, want de meeste bezienswaardigheden die de musea van de kaart waard zijn, zijn te voet bereikbaar vanuit Miðborg. Een stel dat van plan is elk meer dan twee keer per dag de bus te nemen, moet dat tarief aan de kant van de deurprijzen meewegen voordat het totalen vergelijkt.

Een gezin met twee kinderen en een vol programma

Kinderen onder de 18 mogen gratis naar de musea met een volwassenenkaart, en er is geen kindkaart te kopen, wat deze som meer verandert dan welke andere bezoekersvorm dan ook. Een gezin van twee volwassenen en twee kinderen, waarbij elke volwassene een 72-uurskaart van 10.500 ISK koopt, betaalt in totaal 21.000 ISK voor drie dagen, met de museumentree van de kinderen al gedekt door de kaarten van de volwassenen.

Reken de deurprijzen door voor dezelfde drie dagen: twee volwassenen met elk drie zwembadbezoeken is zes bezoeken van 1.500 ISK, 9.000 ISK. Kinderen onder de 10 zwemmen gratis in de stadszwembaden, dus een gezin met jongere kinderen betaalt daar niets extra voor de kinderen. Voeg drie museumtoegangen per volwassene over de drie dagen in het middensegment toe, plus busritten voor twee volwassenen als het gezin rijdt in plaats van loopt, en het totaal aan deurprijzen voor alleen de volwassenen kan de kaartprijs al overstijgen voordat de musea voor een derde dag zijn meegeteld.

De details die gezinnen verkeerd doen, is aannemen dat de gratis museumentree voor het kind alleen werkt met een City Card in de hand. Dat klopt: de gratis entree is gekoppeld aan het gezelschap van een volwassene met een kaart, niet aan een apart ticket, dus er is niets extra's te kopen voor kinderen zodra de volwassenen gedekt zijn.

Een gezin dat minder dan twee musea per volwassene over de drie dagen plant, moet toch het zwembadtotaal op zichzelf bekijken, want zes zwembadbezoeken per volwassene zit al dicht bij de prijs van de 72-uurskaart voordat er iets anders wordt toegevoegd.

De uitzondering van het Phallologisch Museum

Een lezer die de museumlijst van de kaart bekijkt en aanneemt dat elk museum in Reykjavik gratis is met de kaart, heeft het mis bij het IJslandse Phallologisch Museum. De kaart geeft daar een korting van 20 procent, geen gratis toegang. De volwassenentoegang van het museum is 3.900 ISK; met de kaartkorting eraf komt die toegang op 3.120 ISK, hetzelfde tarief dat het museum zelf vermeldt voor een senior of bezoeker met een beperking.

Het onderscheid is van belang voor de som, omdat de kop van de kaart, 17 musea gedekt, leest als gratis toegang overal op de lijst. Dat is het niet. Een bezoeker die een kaart puur plant om dit ene museum voordeliger te zien, moet de besparing goed tellen: 780 ISK af van een ticket van 3.900 ISK, geen gratis binnenlopen. Die besparing alleen komt lang niet in de buurt van een kaart van 6.100 ISK, dus niemand zou de kaart voor dit museum alleen moeten kopen.

Waar het museum de bredere som wel beïnvloedt, is voor een bezoeker die de kaart toch al om andere redenen kocht, een zwembadbezoek en een gedekt museum op dezelfde dag. Het kortingstarief van het Phallologisch Museum aan het dagtotaal toevoegen duwt de kant van de deurprijzen met 3.120 ISK omhoog in plaats van de 3.900 ISK die het anders zou kosten, en dat is precies het soort detail dat een marginale dag van niet de moeite naar wel de moeite kan kantelen.

De rustige reiziger, één ding per dag

Een bezoeker die liever elke dag één museum of één zwembad doet, zonder tweede stop, is de vorm waarin de kaart het slechtst presteert. Vier dagen met één museum per dag, aan de deur betaald, komt vaak lager uit dan een 72-uurskaart nog voordat de vierde dag wordt toegevoegd, omdat de derde dag dekking van de kaart na de 72-uursgrens ongebruikt blijft en een verblijf van vier dagen een tweede kaart nodig heeft.

De lezer die dit verkeerd doet, neemt aan dat de kaart netjes meeschaalt met de lengte van een reis. Dat doet die niet: de kaart stopt bij 72 uur, en een langer verblijf koopt ofwel een tweede kaart of gaat terug naar betalen aan de deur voor de resterende dagen. Iemand die op elk van vijf dagen één museum en geen zwembad bezoekt, is beter af met de eigen toegangsprijs van elk museum dan met twee overlappende kaarten om vijf dagen van enkele stops te dekken.

Waar de rustige reiziger wel voordeel heeft, is de tienbeurtenkaart voor het stadszwembad van 7.000 ISK, rechtstreeks bij de stad gekocht in plaats van via de kaart. Een bezoeker die tien aparte zwembadochtenden over een langer verblijf plant, één per dag zonder museum erbij, betaalt per bezoek minder met die kaart dan met een enkele toegang van 1.500 ISK tien keer herhaald, en die kaart heeft niets te maken met de tarieven van de city card zelf.

De simpele regel voor deze vorm: tel het aantal gedekte stops dat u plant voor precies het aantal uren dat de kaart dekt, niet voor de hele reis, en vergelijk dat aantal met de prijs van het tarief voordat u koopt.

Veelgestelde vragen

Geeft de City Card gratis toegang tot het IJslandse Phallologisch Museum?

Nee. De kaart geeft daar 20 procent korting, waardoor de volwassenentoegang van 3.900 ISK naar 3.120 ISK gaat. Het museum is niet een van de 17 die gratis toegankelijk zijn.

Hebben kinderen hun eigen City Card nodig?

Nee. Er is geen kindkaart. Kinderen onder de 18 mogen gratis naar de gedekte musea wanneer ze worden begeleid door een volwassene met een kaart.

Is de 72-uurskaart het waard voor een reis van vijf dagen?

De kaart dekt drie van de vijf dagen. De resterende twee dagen betaalt u aan de deur of dekt u met een tweede kaart, en de som moet per blok dagen apart worden doorgerekend.

Dekt de kaart dagtochten zoals de Golden Circle of de zuidkust?

Nee. De musea, zwembaden, bussen en de Viðey-veerboot van de kaart liggen allemaal binnen Reykjavik. Een tour die de stad verlaat, zoals de route van de Golden Circle, valt buiten alles wat de kaart dekt.

Is één museum en één zwembadbezoek ooit de 24-uurskaart waard?

Zelden op zichzelf. Het totaal aan deurprijzen voor één museum en één zwembad ligt meestal onder de kaartprijs van 6.100 ISK, dus die combinatie alleen kunt u beter aan de deur betalen.